Kaja Głomb examines the McMartin preschool trial and the Satanic Panic of the 1980s, analyzing what these events reveal about social hysteria and the malleability of children's memory.
W latach 80. XX wieku amerykańskie społeczeństwo zalała fala histerii wokół rzekomych kultów satanistycznych, mających rytualnie wykorzystywać dzieci. Strach ten nakręcał nie tylko wymiar sprawiedliwości, ale i psychologów próbujących wydobyć na światło dzienne wyparte wspomnienia swoich klientów. W tej atmosferze, w McMartin w Kalifornii, dochodzi do jednej z najbardziej sensacyjnych spraw kryminalnych zakończonej najdłuższym i najdroższym w tamtym czasie procesem karnym w USA. Jej bohaterami są zarówno społeczni aktywiści poszukujący szatana w przedszkolu, lokalne służby popełniające katastrofalne błędy i w końcu wychowawcy szanowanej placówki, którzy z dnia na dzień zostają oskarżeni o wykorzystanie podopiecznych i odprawianie okultystycznych rytuałów. Ta sensacyjna historia – a w szczególności analiza nagrań i transkrypcji przesłuchań najmłodszych – stanie się punktem wyjścia do rozmowy o mechanizmach powstawania fałszywych wspomnień, psychologicznej podatności na sugestię oraz zeznaniach stojących w całkowitej sprzeczności z dowodami rzeczowymi.
